WE ARE SOCIAL ANIMALZ - tekst.

BLOG NIEAKTYWNY. WSZYSTKO CZEGO POTRZEBUJESZ ZNAJDZIESZ NA MOIM NOWYM BLOGU WWW.ZULUKUKI.COM

Zulu Kuki x Avens x ETMA Tribe
WE ARE SOCIAL ANIMALZ
_______________________________________________

żyjemy w dżungli w której ktoś chaos zabił
walczymy o porządek w którym sami się udostępniamy
bo my to zoo... zoo z wyboru
przez kalkę naniesione pozostałości natury kolorów
ład bez harmonii i dzikiej chciwości szpony
wbijają się w relacje zostawiając wspomnienia po nich
które i tak bolą...
kontrolowany świat nasz po za naszą kontrolą

ślepo tworzymy swoje prawdy mijając się z prawdą
spłoszeni, nadwrażliwi, jakby była fobią tanato,
miasto pół nocy nie śpi
prawda ta natomiast o północy nie śpi
wilków wycie do samic piersi zastępuje księżyc

weź nie wierz mi
po czterech ruchach złóż dłonie i głowę w pokłonie
zdanie, zachowanie i wiarę możesz zmienić po zgonie
...ale własnym

relatywizm poznawczy

relatywizm poznawczy

eh...

relatywizm poznawczy

zamknięty w klatce na zawsze, karmiony brakiem akceptacji

możesz walczyć tu jak lew o swoje

lecz z tym ostatnim zazwyczaj w ujednoliceniu pojęć

zapuszczamy się w konformizm stawiając na komfort niż
pozwalanie o szczęściu myślom na swobodny ryk

takie społeczne nawyki....

ważniejsze niż co mówisz jest kto mówisz
dające możliwość stopniowo o 180 świata fragment obrócić
ale tylko nielicznym....
reszta się ściga kto ma lepszy styl, więcej flow i oryginalność
ja z tego nie mam nic, tylko własną drogę...
nie idź za mną
marzeń treść jest tu karmą
to wraca...

____________________________________

Zulu Kuki x Avens x ETMA Tribe - WE ARE SOCIAL ANIMALZ

Oficjalnie to tak:
Mamy przyjemność zaprezentować pierwszy projekt przedstawiający w swoisty i unikalny sposób to czym jest Social Animalz. Marka odzieżowa, która powstała jako nieustanne poczucie potrzeby tworzenia, w połączeniu z ideologią skierowana do wszystkich tych, którzy w swoim życiu także stawiają na samorealizację.

Dołącz do nas.
Join the Tribe:
https://www.facebook.com/WeAreSocialA...

Scenariusz i reżyseria: Zulu Kuki
https://www.facebook.com/zulukuki

Wiersz: Zulu Kuki

Wokal: Zulu Kuki

Muzyka/Mix: Avens
https://www.facebook.com/Avensmusic

Mastering: Da.Rec
https://www.facebook.com/therecording

Wystąpili: Zulu Kuki & ETMA Tribe

Kamera i montaż: Cembra / MAD Motion FILMS
https://www.facebook.com/MadMotionFilms

Miejsce: Scena Muzyczna GAK

Specjalne podziękowania dla:
Pióro oraz Magictown Sound
Łukasz Tarejlis
Michał Chojnacki

_________________________________________________________

A tak personalnie od siebie dodam, że jest to jeden z najważniejszych projektów, które udało mi się zrealizować w życiu. Jest to połączenie wielu moich zainteresowań w jedną spójną całość:
- taniec
- wiersz
- realizacja wideo
- odzież
- i to co najważniejsze, czyli praca z ludźmi.

Mówiąc krótko jestem niesamowicie szczęśliwy.
Jeśli projekt ten ma dla Ciebie sens, podziel się nim udostępniając go gdzieś tam u siebie.

Peace!

.zulu kuki

Emocje mówią wierszem: Bez nazwy

modlitewnie składam dłonie razem
dziś palce drogowskazem w przód
tam twoje oczy każą patrzeć moim

otwarte jak rana na sercu która nigdy się nie goi

i bez słów i bez gestów i niczego to romans

z pytaniami bez spójności w głowie dysonans

poznawczy...

i poznawszy bliżej twojego życia sposób

tłumaczę to na swój własny

buduje w głowie nasz świat zamiast podejść po prostu

pytając czy zbudujemy go wspólnie

albo o drogę by nie wyjść na idiotę w sumie

.zulu kuki

Emocje mówią wierszem: .ka

.ka'

patrzę jakby na twarz z porcelany
choć nie chodzi o sztuczność a strach

że ktoś mógłby chcieć zmieniać owego piękna stany
że ktoś w ogóle mógłby...

tak detale uśmiechu kształtów przerobić

tak nagle w smutek czy tak nagle w płacz
i jak każda porcelana wymalowane ma kultury dorobki

na tej wymalowane oczy spoglądające na świat

odkrywając jego tajemnice
w swoim spojrzeniu zapisując kolejne

ja chcę wyczytać w nich życie
zarówno jak ona tajemnicze tak jak i piękne


.zulu kuki

Emocje mówią wierszem: Bez nazwy #6

mówić o miłości jest lekko
i gdy nas nie dotyczy to posiada wartość netto

plus my i nasz ciężar egzystencji wartości brutto

intrygi niedopowiedzenia myśli brud prowokacje i zło

nad nią trzeba pracować mówią mędrcy

emocjonalnej renty biorcy żyjący w uczuć nędzy

wyznawcy formy pozbawionej bytu
produkty tu horyzontem są podatników

stratedzy uśmiechów łez i konfliktów

mają plan zapominając że żyją teraz żyją tu

a Ty?
odznacz w kalendarzu że kupiłeś dla niej kwiaty

.zulu kuki

Emocje mówią wierszem: Zanim spojrzysz

Zanim spojrzysz

Spoglądasz na mnie by wyłapać wzrok mój

Prowokacja?

Teraz nie wiesz co zrobić by przestać go na sobie czuć

Na drodze spojrzeń nowa nieoczekiwana stacja

I choć to nic nie waży to ciąży

Samozapłodnienie sytuacji i  owoc narodzin - niewolnik

Im bardziej się starasz być naturalny tym się starasz właśnie bardziej

Zakładasz na naturę smycz, wytresowaną prowadzasz na spacer

Po wybiegu rejestru spojrzeń

Każdy, kolejny krok sprawia, że musisz grać więcej, musisz grać mocniej

Przegrywając z sobą walkę, odgrywasz scenę zwycięską

Obserwować będę Ciebie do końca już,

Z poważaniem,

Społeczeństwo

Kuki.

Emocje mówią wierszem: Bez nazwy #5

Bez nazwy #5

Zamykam oczy...

Bo piękno twoje wizualne to dla nich narkotyk,

który uzależnia i oślepia racjonalność,

budzi popędy, które nie chcą później zasnąć

I krzywdzą... ja krzywdzę...

Zamykam oczy...  piękno zmysłowej osobowości widzę

Widzę Twój charakter, Twoje sny, Twoje pasje,

Twój ogień dobroci, o który trzeba dbać bo zgaśnie

Odwracam się od wszystkich, odwracając się do wszystkich

Mocno zaciśnięte powieki, uwalniają myśli krzyki

Bo wiesz...

Chciałbym móc wpłynąć na więcej niż 7 dusz
Masz tu cząstkę mnie w każdym ze słów

Więc bierz....

i żyj teraz, żyj tu.

Kuki.

Emocje mówią wierszem: Bez nazwy #4

Bez tytułu

Czas stanął.
Pożegnał się z nami

nie mając dla siebie siebie wcale, wybiegając trzasnął drzwiami

Czas? Zapomnieliśmy już o nim

A on zapomniał o nas

Z kalendarzem w ręku romans

I miłość zapakowana od tyłu w windę,

której trasa kończy się szybko,
bo weszliśmy tam przez pomyłkę

Whiskey, lód i para potu namiętności
Łzy i czas zimny jak lód się u Ciebie gości

Racjonalność się skrapla...

kapiącą na podłogę ściera szara szmata...
Która to już godzina ?

Kuki.

Emocje mówią wierszem: Smutku akompaniament

Smutku akompaniament

Wśród milczących ulic, tożsamość okrywa nostalgii kaptur

Jakieś piano, jakiś utwór gra znów, jakiś czas już tu…

Choć dookoła nikt prócz ciszy nic nie słyszy,

Wewnątrz dialog dusz, pośród klawiszowych kompozycji

Które gra ona, córka, z zeszytem nut siostry

Odbicie w lustrze powiększonych źrenic i rozciągniętych nozdrzy

Odbicie palca od klawisza, krzyk przerażenia i złości

Odczuwalny brak? Brak utworów prostych…

Komplikacja to coś w nich, wyznaczające kierunki emocji

Jak kukiełki, klawiszami kontrolowane ruch za ruchem

Mamo otrzyj twarz z łez

Siostro otrzyj łzy

moje, 

wkrótce…

Kuki.

Emocje mówią wierszem: Bez tytułu #3

Bez tytułu

Zębom czarnoziem w uśmiechu towarzyszy
Usta – ludzkie w człowieczeństwie rozerwanie blizny

Mech i szczątki kory, wypluwane wraz z śliną

Kopanie do korzeni niszowo jest potrzebą silną,
od teraz już w DNA zapisaną…

Opuchlizny znikną rano
Zostaną odrapane łokcie, cząstki ziemi pod paznokciem

I wewnętrzny szept mówiący "pochodź wstecz"

Umyj ręce i twarz umyj ! – krzyczą natomiast Oni
W historycznej łazience dokonano na tożsamości zbrodni

Kim jesteś teraz…?
Kim jesteś…?

Kuki.

Emocje mówią wierszem: "Papierowa osobowość"

Papierowa osobowość

Pudełko, norma i Ty w nim

a na twarzy maska wenecka.

Na której farbą świeżo pociągnięta kreska

nie sprawi, że będziesz kimś innym

Siedzisz w pudełku znaków pełnym

gdzie ja zamknięty krzyczałbym 'dosyć!'

Instrumentami dzisiaj są tu nerwy

Uspokajają je wszelkie przywódcze głosy

Próbujesz ściągnąć maskę,

nakładając tym samym na nią następną

Moja pozbawiona wycięć na oczy

pozwala jedynie świat eksplorować zębom

I gryźć !

Wygryziona dziura w pudełku

bez znaków pozwala iść

gdzieś... 

gdziekolwiek...

po ciemku...

Kuki.

Emocje mówią wierszem: Bez tytułu #2

Bez tytułu

Ludzkie wcielenie przypomina cieni wiatr na ziemi
Miłości w ciele nie szukam
Ona bez promieni się mieni w przestrzeni gdzieś
I wolność !
Ta natomiast o północy nie śpi, bo nigdy nie zasypia
i przynosi strach jakby była fobią tanato,
miasto pół nocy nie śpi tonąc w ciszy krzykach
Czekając na społeczny poranek, zapychający poliestrem gardło
I dziękując bogu na 's' za zbiory
blaszanych liczb, boskich określeń, boskich nazw
Antyczne kolory czarno-białych symboli
na bilbordzie wzór na szczęście - krem na twarz

Kuki.

Emocje mówią wierszem: Bez tytułu #1

Bez tytułu

Dwadzieścia zim,

w które to mróz zamiast ust zabrał świeczkom płomień
Dwudziesta wiosna
i inny krajobraz za oknem jest określany domem
Rycerze co osłaniali ciało moralności tarczą,
smoczą czernią swoje barki karmią
A walka o księżniczki to bardziej id i ego wojna
Ściągając im spódniczki, sadzają je na koniach
Dziki galop zwierząt...

Zwierząt społecznych, przez system
Gdzie liczbę dwudziestą
tylko jeden jako pożyteczny, powietrze pod stopami ciśnie

I nakazuje biec przez nie do pokonania slalom,

w którym slychać upadły śmiech, tych którzy własne zamki walą
I się dobrze bawią...
Mając do tego prawo, w każdej jego formie

Immunitet ściąga spodnie
Do wszystkich ust wkładając to samo
Społeczeństwo połknie...

 Popijając kawą rano...


Kuki.